Dziecko z zaburzeniami autystycznymi, zaburzeniami mowy czy rozlicznymi dysfunkcjami stanowi dla nauczyciela, pedagoga, opiekuna, rodzica ogromne wyzwanie. Aby wspierać takie dziecko, stymulować jego rozwój, skutecznie z nim pracować, konieczne jest zrozumienie istoty tych zaburzeń.

Komunikacja, autoprezentacja, współpraca, asertywność, sztuka dyskutowania i negocjacji – to umiejętności, które pomagają w relacjach z ludźmi i procentują w życiu zawodowym. Młody człowiek kończący szkołę powinien znać chociaż ich podstawowe zasady. W dorosłym życiu przydaje się także inteligencja emocjonalna, wyobraźnia społeczna, empatia, umiejętność uważnego słuchania...

Warunkiem skutecznej pracy wychowawczej jest umiejętne nawiązywanie relacji z uczniami oraz pomoc uczniom w budowaniu poczucia wspólnoty. Wzajemne zaufanie, współpraca i współdziałanie to podstawa procesu wychowania i pierwszy krok do sukcesów na polu dydaktycznym. W tak różnorodnej grupie, jaką jest szkolna społeczność, niezbędne jest też staranne planowanie pracy.

O tym, że nauka idzie w parze z aktywnością fizyczną, nie trzeba nikogo przekonywać. Inna sprawa, że często wiedza taka pozostaje wyłącznie na papierze lub skryta głęboko w zakamarkach naszej świadomości. Warto jednak zadbać o to, aby nie tylko przekazywać uczniom informacje o zbawiennym wpływie aktywności ruchowej, ale też czynnie do niej zachęcać.

Aby skutecznie pracować z dziećmi i młodzieżą z różnymi rodzajami niepełnosprawności, niezbędna jest nie tylko wiedza fachowa, przygotowanie i doświadczenie, ale także otwartość, cierpliwość i dużo serca. Nauczyciel, który pragnie mądrze wspierać i stymulować rozwój swoich uczniów, ma przed sobą niejedno wyzwanie.

Problemy okresu dojrzewania zaczynają dziś dotykać coraz młodsze dzieci, a rozmowy na ten temat bywają często trudne, zarówno dla rodziców, jak i nauczycieli. Młody człowiek ma wtedy mnóstwo obaw i wątpliwości, pragnie akceptacji rówieśników, chce się podobać, niepokoją go zmiany zachodzące w jego wyglądzie i samopoczuciu. Jeśli ponadto różni się od rówieśników tuszą i posturą, przeżywa to bardzo boleśnie.